Baza Oracle

Tabela jest podstawowym obiektem bazodanowym. Jest dwuwymiarowym obiektem składającym się z kolumn i wierszy. Przykładem może być tabela Pracownicy składająca się z kolumn: nazwisko, imię , data urodzenia, adres zamieszkania. Natomiast wiersz będzie zawierał informacje o konkretnym pracowniku. W bazie definiujemy ograniczenia integralności egzekwowania reguł biznesowych w celu zachowania integralności danych. Biznes określa warunki relacji, które muszą być zawsze prawdziwe, lub fałszywe. Przykładowo w tabeli Pracownicy kolumna PESEL powinna być unikalna. Gdy integralność odnosi sie do tabeli, wszystkie dane w tabeli muszą być zgodne z odpowiednimi regułami, załóżmy że polecenie SQL wstawia lub modyfikuje dane w tabeli, baza danych oracle zapewnia, że nowe dane spełniają ograniczenie integralności, bez konieczności wykonywania kontroli w ramach np. aplikacji. Wszelkie próby wykonania polecenia INSERT, UPDATE lub DELETE, które narusza ograniczenia integralności zakończy sie błędem o czym dowiemy sie ze stosownego komunikatu.
Za pomocą Constraints możesz określić zasady integralności bardziej wiarygodne niż przez dodanie tego w logiką aplikacji. Baza Oracle może sprawdzić integralność danych o wiele szybciej i niezawodniej niż aplikacja mogłaby to zrobić. Constraints na poziomie kolumny określa które dane są właściwe dla tej kolumny a które nie. np. definiując kolumną jako NOT NULL nie możemy wstawić wiersza bez wartości dla tej kolumny. Constraints na poziomie tabeli to ograniczenia mające zastosowanie do całej tabeli np. klucze podstawowe, klucze obce, unikalność i sprawdzenie ograniczenia.

Oracle Database jest relacyjną bazą danych. Oracle ma 3 ogólnie znane wersje: Express Edition (darmowa), Standard Edition, Enterprise Edition.
Relacyjna baza danych to w uproszczeniu zbiór danych w postaci tabel połączonych relacjami. Dane w bazie zorganizowane są w strukturach zwanych tabelami. Każda tabela zawiera wiersze (rekordy), które składają się z kolumn (pól). Tabele są przechowywane w strukturach zwanych schematami.
Możemy wyróżnią następujące typy danych przechowywane w bazie danych:
liczbowy (ang.number), znakowy (ang.character), data (ang.date), logiczny (ang.logical) prawda lub fałsz, numeryczny (ang.numeric), binarny (ang.binary) np. pliki dźwiękowe, filmowe, zdjęcia itp, alfanumeryczny (ang.alphanumeric), walutowy (ang.currency), obiektowy (ang.OLE), graficzny (ang.graphic).
Dane z bazy możemy wyciągać za pomocą języka SQL (Structured Query Language) jest to jezyk programowania nieproceduralny tzn. że nie możemy stworzyć procedury lub funkcji w SQL-u.
Umożliwia nam to PLSQL który jest rozszerzeniem SQL właśnie o procedury, w PLSQL-u możemy pisać, używać funkcji, tworzyć pętle, instrukcje warunkowe itp. Można również wykonać następujące czynności: deklarować stałe i zmienne, definiować procedury i funkcje, tworzyć funkcje, pakiety, procedury i wyzwalacze.