Tabela jest podstawowym obiektem bazodanowym. Jest dwuwymiarowym obiektem składającym się z kolumn i wierszy. Przykładem może być tabela Pracownicy składająca się z kolumn: nazwisko, imię , data urodzenia, adres zamieszkania. Natomiast wiersz będzie zawierał informacje o konkretnym pracowniku. W bazie definiujemy ograniczenia integralności egzekwowania reguł biznesowych w celu zachowania integralności danych. Biznes określa warunki relacji, które muszą być zawsze prawdziwe, lub fałszywe. Przykładowo w tabeli Pracownicy kolumna PESEL powinna być unikalna. Gdy integralność odnosi sie do tabeli, wszystkie dane w tabeli muszą być zgodne z odpowiednimi regułami, załóżmy że polecenie SQL wstawia lub modyfikuje dane w tabeli, baza danych oracle zapewnia, że nowe dane spełniają ograniczenie integralności, bez konieczności wykonywania kontroli w ramach np. aplikacji. Wszelkie próby wykonania polecenia INSERT, UPDATE lub DELETE, które narusza ograniczenia integralności zakończy sie błędem o czym dowiemy sie ze stosownego komunikatu.
Za pomocą Constraints możesz określić zasady integralności bardziej wiarygodne niż przez dodanie tego w logiką aplikacji. Baza Oracle może sprawdzić integralność danych o wiele szybciej i niezawodniej niż aplikacja mogłaby to zrobić. Constraints na poziomie kolumny określa które dane są właściwe dla tej kolumny a które nie. np. definiując kolumną jako NOT NULL nie możemy wstawić wiersza bez wartości dla tej kolumny. Constraints na poziomie tabeli to ograniczenia mające zastosowanie do całej tabeli np. klucze podstawowe, klucze obce, unikalność i sprawdzenie ograniczenia.
Oracle Database jest relacyjną bazą danych. Oracle ma 3 ogólnie znane wersje: Express Edition (darmowa), Standard Edition, Enterprise Edition.
Relacyjna baza danych to w uproszczeniu zbiór danych w postaci tabel połączonych relacjami. Dane w bazie zorganizowane są w strukturach zwanych tabelami. Każda tabela zawiera wiersze (rekordy), które składają się z kolumn (pól). Tabele są przechowywane w strukturach zwanych schematami.
Możemy wyróżnią następujące typy danych przechowywane w bazie danych:
liczbowy (ang.number), znakowy (ang.character), data (ang.date), logiczny (ang.logical) prawda lub fałsz, numeryczny (ang.numeric), binarny (ang.binary) np. pliki dźwiękowe, filmowe, zdjęcia itp, alfanumeryczny (ang.alphanumeric), walutowy (ang.currency), obiektowy (ang.OLE), graficzny (ang.graphic).
Dane z bazy możemy wyciągać za pomocą języka SQL (Structured Query Language) jest to jezyk programowania nieproceduralny tzn. że nie możemy stworzyć procedury lub funkcji w SQL-u.
Umożliwia nam to PLSQL który jest rozszerzeniem SQL właśnie o procedury, w PLSQL-u możemy pisać, używać funkcji, tworzyć pętle, instrukcje warunkowe itp. Można również wykonać następujące czynności: deklarować stałe i zmienne, definiować procedury i funkcje, tworzyć funkcje, pakiety, procedury i wyzwalacze.
Przed rozpoczęciem rozwijania aplikacji, musisz utworzyć bazą danych obiektów, te obiekty bazy danych są wykorzystywane głównie do przechowywania i organizowania danych. Te obiekty bazy danych zawierają tabele, indeksy, widoki sekwencji i synonimów. Przy tworzeniu niektórych obiektów bazy danych, musisz podać typ danych. Podczas tworzenia tabeli, należy określić typ danych dla każdej kolumny. Jakie mogą być aplikacją klient-serwer, interfejs użytkownika, aplikacja po stronie serwera np. procedury PLSQL zapisane w bazie danych. Istnieją różne narzędzia, w których można wykorzystać języki SQL i PLSQL, do zarządzania obiektami bazy danych. Poniżej wymienię kilka aplikacji które umożliwiają połączenie i pracowanie na bazie danych:
-) OCI Oracle Call Interface, OCCI Oracle C++ Call Interface
-) ODBC Open Database Connectivity
-) Oracle Provider for OLE DB
-) Oracle Data Provider for .NET
-) Oracle Database Extensions for .NET
-) Oracle Developer Tools for Visual Studio .NET
-) Oracle Java Database Connectivity (JDBC)
-) PHP
Jak już wcześniej pisałem w zakładce Aplikacja, potrzebujesz stworzyć tabele, indeksy i inne obiekty bazodanowe w schemacie przed tym jak zaczniesz tworzyć aplikacje. Obiekty bazodanowe tworzymy w schemacie innymi słowy ktoś musi być właścicielem tych obiektów, czyli w skrócie nazwa schematu to nazwa usera bazodanowego. Tabela jest podstawowym obiektem bazodanowym, podczas tworzenia tabeli najważniejsze jest żeby zdefiniować właściwie typy danych dla kolumn.
Następnym obiektem bazodanowym jest view, view jest to obiekt który jest tworzony bazując na tabeli lub tabelach. tzn view możemy stworzyć na wybranych kolumnach jednej lub wielu tabelach. Każdy obiekt w bazie danych należy tylko do jednego schematu i ma unikalna nazwę w obrąbie schematu. Z praktyki odbywa sie to tak że obiekty dla danej aplikacji są w jednym schemacie. Obiekty bazodanowe można tworzyć, modyfikować z linii poleceń tj. używając odpowiednich poleceń SQL lub z dostępnych narzędzi np. Oracle Object Browser. W Oracle Object Browser możemy tworzyć obiekt, obejrzeć właściwości danego obiektu, przeglądać dane znajdujące sie w obiekcie np. w tabeli, modyfikować dane np. zmieniać, usuwać dodawać.